Bağımsız kelime esprisi(bi daha yapmıycam)

Hep yazılarda kullandım kelime esprilerini ama bugün içeri odadan gelen ferhat (soyadını unuttum,şu biiri bana gelsin diyen adam işte) 'ın söylediği şarkıya emprovize ayar çekip 

"Boş yere bekleme Taner Gülleri,

Böyledir bu terlik Gezerden beri"

şekline döndürdüm eseri.Hoş gibi değil gibi...

SkİMSonik macera

         "Midem bulanıyor" dedi,sevindim."Canım deri konvers istiyor." dedi,aşeriyor düşüncesiyle havalara uçtum."Şapkayı takmıştın Harun değil mi?" dedi.Bir kızın ağzından 'Şapka' kelimesini duymak midemi bulandırdı.Bundan ayrılıp başka kızlara kaçmak istedim,başka kızlara aşerdim.Emel ise bu sırada hala cevap alma maksatlı suratıma bakmakla meşguldü.Yarım ağızla 'He!He!' dedim.

     Aklım başka yerdeydi.Bir erkek oğlum olursa ne de süpersonik olur vre! diye düşündüm.Sonra 'erkek oğlum' diyerek anlatım bozukluğu yaptığım düşüncemi 'bir oğlum olursa ne de süpersonik olur vre!' şeklinde değiştirdim.Yavuz Demir'in yolda olma ihtimali bile ne kadar heyecanlandırmıştı beni,hele bir de doğsa coşkum nice olurdu kim bilir?

        İnönü Kapalı'sı hazır ol!Yeni davulcunuz Yavuz Demir geliyor.Halı sahada yıllar yılı tek forvet düzeninde sahaya çıkan takımının tek forveti Harun'un yanına partner geliyor,formasyon değişiyor.nice Fıratları,Emirleri,Berkeleri utandıracak entellektüel bilgiye sahip bir oğul geliyor.

                

        Ben bu tip düşüncelere dalmışım oturduğumuz kafede.Bakışlarım cin gibi.Emel de apış arasına bakıyor,sanırım hemen hemen kol büyüklüğünde ve bir kavun büyüklüğünde cismin oradan nasıl çıkacağını kestirmeye çalışıyor.kazağında iki damla var.Salyası akmış besbelli.Kendisine baktığımı farkedip kafasını kaldırıyor.Yüzüme bakıp frrhhş efektiyle düşmesine saniyeler kalmış olan salyasını topluyor ve soruyor:

           "Ya cidden hamileysem ne olacak Harun?"

        Kısık sesli bir 'Hamiline' dökülüyor dudaklarımdan.'Valla Allah'ın verdiği canı salt Allah alabilir.Öyle birşey varsa da birşey yapamayız,çaresiz doğurursun.' diyorum.Dudaklarını büze büze ağlamaya başlıyor.Onu ağlatan ailesine vermek zorunda olduğu 'Kutuyu açtırdım,içine paket bile koydurdum' hesabı değil,hamilelik süresi ve sonrasında kilo alacak olması.Doğurunca memeleri büyür sarkarmış,poposu büyürmüş,çocuğunu emzirince ön dişleri sararır hatta çürürmüş vs.

         Samimiyetine saygı duydum.Salak sebepler de olsa tek tek korktuğu şeyleri tüm içtenliğiyle sıraladı.Bunun yerine 'bu kirli dünyaya çocuk getirmek istemiyorum' ya da 'Zaten dünyanın sonu geliyor.Çocuğumun susuzluğu ,açlığı,savaşları,kıyameti yaşamasını istemiyorum.' klişelerine de başvurabilirdi.

       Lakin ademoğulları ne de bencil.El kadar sabinin doğum sırasında çektireceği acıdan,hamilelik süresince hediye edeceği kilolardan korkup aman bana birşey olmasıncı tutumla doğurma karşıtı dünya görüşü benimseyip,bunun propagandasını yapmak da neyin nesi.Elimden gelse 'Ver lan bi tur da ben taşıyayım' demek isterdim ama böylesi uygun görülmemiş işte ne yapayım.

         Sonra ne mi oldu?Sonra bunun şüphelerinin yanlış olduğunu öğrendik.O hep mide bulantısıyla gezdi,hep alışverişe aşerdi ama karnı hiç büyümedi.Ne olur ne olmaz diye dokuz buçuk ay ilişkimi bitirmedim.Dokuz buçuk ay sonunda da 'Senin doğuracağın yok!' diyip ayrıldım.Gözleri yaşardı ayrılmak istediğimi duyunca.Arkamı dönüp gittim.Yaklaşık bir ay boyunca üzüntüden midesi bulandı,beni aşerip durdu.Ame ben oğlumun gelmesini üzüntüden ağlayarak reddeden ;beni hayallerimden,hevesimden uzaklaştıracak bu kadına ilişki getirmek istemedim.Evde Sims oynayıp Harun-Anna Sabancı ikilisine Enrike İglesyas Sabancı adında bir erkek evlat edindirdim.Yetmedi bir de holyo İglesyas Sabancı yaptım kardeş babında.Harun mutluydu,Harun'un keyfi tıkırındaydı.

                 

Masal masal matitas

Boş mu bakar felsefik mi?
Keramet kılda mı?
Bayan Ayı sadece akılda mı?

Burnunda yıldızlar var.
Ürküteceksin davar?
Son hücum kullanıyormuş,saate bakıyormuş.
Topu kaptır da göreyim
Kaptıranı sikeyim

İlk defa fokurdamış
Ilık sandım kaynarmış
Masal masal mattitas bir Demirbey yaşarmış
Gidemezmiş yanına
Nedeni ise armış
Zaman zaman içinde
Güç bela bir şekilde
Bin beşyüzmüş kafası
Çilli iman tahtası
Her masal elbet biter
Ben bir tane anlatayım
Belki hoşuna gider,belki boşa gider.

Birşey İstesem?

Bir şeyi çok isteyip kafama takınca olmuyor sanırım.Kitap isterim çıkartma aşamasında kalır,film isterim çekim aşamasına kadar gelir kalır,onu isterim olmaz,bunu isterim olmaz.isteklerime ara veriyorum bir süreliğine.
zaten yazı da yazamıyorum adam akıllı.yazılardan cidden sıkılan varsa yorum şeyettirsin bizahmet.tepkilerinizi merak ediyorum artık.
sıkıldım ben olmayan sonsuz işlerden.

NEREDE KALMIŞTIK?

Gecenin bir vakti telefon çalıyor,ekranda Kristen Pfaff'ın fotoğrafı çıkıyor.Zaten o fotoğrafı görünce telefonun çalış şekli "acı acı" olarak betimleniyor.

"Uzun zamandır görüşemedik..." diye konuşmaya başlayan ses,konuşmasının sonlarına doğru beni çağırıyor.Vakti önemsemeden düşüyorum yola.Beynimin içine Joy the Great hakim oluyor.(Yüce Joy hakkında da bilmeniz gerekenleri yakında yazacağım.)

Yol boyunca Yüce Joy'a ne yapmam gerektiğini soran gözlerle bakıyorum.Yaptığı şeyler doğru olsa kendini öldürmezdi ama yine de akıl danışabileceğim tek kişi o.Tek umudum o.Ama o da benim gibi alt dudağını sarkıyıp ağzının sağ tarafını büküyor.Yol gösterenim olmayınca sessiz kalma hakkımı kullanıyorum O'nun yanında.Zaten bu hakkım da olmasa ağzımdan çıkacaklar sonunda ayakkabı bağcığı kadar saygınlığım kalmaz.Şimdi soruyorum:

'Doğru olan bir dakika sonrası kıyamet gibi konuşmak mı yoksa ölümsüz bir dünyada ölümsüz bir elf misali kelimelerin,cümlelerin doğru zamanını beklemek mi?'

Daha biz 'Nasılsın?' faslındayken telefonu çalıyor.Telefondaki ses bir erkeğe ait ve o erkek de O'nun sevgilisi.Meğer telefonun az önceki çalışı acı acıymış da ben fark edememişim.

Telefonda konuşamam,konuşmayı da sevmem zaten.O,telefondaki sesin bağrış çağrış içindeki azarlarına rağmen o an sesinin uyduya gidip erkek arkadaşının kulağına aktarılmasından memnun.Ben değilim.

Sesimi duyuramadığım gürültülü ortamlarda dahi O'na bağırmamışken;bir başkasının,büyük olasılıkla sudan bir sebepten avaz avaz onun ağzına sıçışı boğazıma kayalar tıkıyor.Bir insan neden bir başkasına bağırır ki?

Dayanamayıp kalkıyorum yanından.Kulak kepçelerimden saç uçlarıma kadar tüm vücudum acıyor.

On dakika sonra geliyor yanıma.Onbeş dakika boyunca uyduyu ısıtmış olmanın memnuniyeti hakim suratına,öte yandan eski erkek arkadaşının yanında sevgilisinin azarlarından tahrik olduğu için mahçup.Özür diliyor.Alt dudağımı sarkıtmadan ağzımın sağ tarafını büküyorum.

Gece boyu eski günlere dokunduruluyor.Gözlerinde keşkeler görüyorum.Arabanın dikiz aynasından kendi gözlerime bakıyorum.Gözümün içindeki keşkelerden ziyade göz altlarımdaki morluklar ve çigiler dikkatimi çekiyor.Sanırım o ölümsüz dünyanın ölümsüz elfi olmayı kafasına koymu,aklından geçenleri süzgeçten geçirmeden söylemeyecek ve benim duymayı beklediklerim hep o süzgece takılıp kalacak.Ben de elfliği seçiyorum ona eşlik etmek için.En azından bir süreliğine.Elbet birgün kıyamet gelecek ama...

Evinin önüne geliyoruz.Öpüyor.Öpüşünden ruh halini çıkartacak kadar tanıyorum onu.O gece beni seviyor.Tam apartmanın kapısından girmek üzereyken sesleniyorum:

-Kimsenin seni kırmasına izin verme!

-...

-Ben kırmamak için çok uğraştım,ben kırıldım.Ama sen kimseye izin verme...

Bunları söylememem lazımdı ama tutamadım kendimi.Arwen misali ölümlü hayatı seçtim.Ama sanırım gecenin en samimi cümleleri de bunlar oldu.Samimiyet gibisi yok.
Yüce Joy'a dönüp 'Sence?' dedim.Durup bir süre yüzüme baktı ve birden üstüme atlayıp sıkıca sarıldı.Sonra ayrıldı.
Gülüyordu.
Ağlıyordu.
Gülerken ağlıyordu ama iki eylemi de tam kararındaydı.Münir Özkul gibi..

'Herkes böyle birşey yaşayamaz.Ne mutlu sana,asla vaz geçme!' dedi.
'Olur.' dercesine kafamı salladım.Braveheart'ta William Wallace'ın,idam sahnesinde annesinin kucağındaki küçük çocuğa bakışı gibi kapıya bakar halde kaldım.

Galiba ben bir yerlerde kaldım.

Ramazanda Küstüm Şov Olmaz!

             'Tanrı diye birşey yok oğlum!' dedi,irkildim.Ağzımı açıp 'Tövbe de abi.' dememe fırsat bırakmadan çantasından çıkardığı bir kitabı pat diye masaya vurdu.Benim az önceki irkilişin etkisinden kurtulamadığımı,yani pat sesine özel bir irkiliş sergilemediğimi görünce parmağıyla yukarıyı göstererek 'Aaa kuş lan bak' diye yukarıya bakmamı sağladı.Ben yukarılara bakadurayım o da pat bazında kitap vurumunu yineledi ve beni ikinci kez irkilmeye sevk etti.Kendimi toparlayıp 'Abi büyük günaha giriyoruz yemin ederim' dedim.Ne yemininden bahsettiğimi sordu,haklıydı da.Ateist birine nimet çarpsın sözünün bir etki etmeyeceğini önceden kestirmem gerekirdi.Titriyordum artık.Kitabı açıp içinden kendince kanıt olan birkaç şey okuttu.Şoka girmemiş olsaydım 'Ssshh'layıp iki rekat susmasını ya da siktirip gitmesini salık verirdim.

            'Zar zor titreyerek ağzımı açıp : 'Abi iyi diyorsun,hoş diyorsun,saygı duyuyorum düşüncelerine tamam ama aynı masaya dirsekleri yaslamış oturuyoruz ve farkındaysan masa bildiğin demirden.Olası bir çarpılmanda arada ben dekaynayacağım.Oyüzden ya sus ya da gel laflarını tahta bir masada dirsek mirsek neremiz varsa masaya değdirirken anlat.Bilirsin demir iletken dahta ise yalıtkandıııır!' diyip güldüm.'Canın cehenneme ' diye çemkirip masayı terketti.Arkasından  'Kimin cehennemi oğlüüüm!' diyerek bozdum onu.

          Can okuyucu!Hani bir sohbet ortamında masada enerjik,zıpçıktı,alem piji olmuş bir adam olur da en mahrem seks anılarını masa halkına mübalağa dozajını üst seviyelere çıkararak anlatır da masanın diğer ucundaki ezik,saf,örselenmiş adam da sanki kendi sevişmesiymiş gibi hikayeyi nasiplenir ya işte ben de az önceki berbat muhabbetten aynı şekilde nasiplenmişim gibi hissettim.Günaha bulandığım düşüncesi kapladı dört bir yanımı.

        Hemen eşyalarımı toplayıp masadan kalktım.Cami cami gezip 17 ayrı dilenciye sadaka verdim.Kesmedi öğle ve ikindi namazlarına müteakip kalkan sekiz cenazenin cenaze namazlarını kılıp,her birine üçer defa olmak üzere totalde 24 defa 'Şahane bilirdik!' dedim.Kah ezan okununca müzik sesini kıstım,kah bu müzik sesini kısışlarım esnasında kelime i şehadet getirdim.Coşkun bir yapım olduğundan bu da kesmedi beni,hemen eve koşup doğru yola tastamam sevk olabilmek için Samanyolu Tv'yi açtım.Amacım bir Dost Gözü,bir Kalp Kapısı izlemekken karşımda Oktay Usta'yı yemek yaparken buldum.Bu kesin saylanmaz lan düşüncesi ile şansımı bir de Kanal 7'de deneyeyim dedim.Latif Doğan'la Küstüm Şov karşısında hipnotize olup kaldım.Program bitiminde ihya olmuştum.Yine de üzerine bir Bez Bebek attım ve Allah sizi inandırsın püripak oldum.

         Ben Bez Bebek'e kaptırmış giderken telefonum çalımlı çalımlı çaldı.'Yes' e basıp kulağıma götürdüm.'Alo' şeklindeki laf atışıma karşı bir alo gelmedi.Aleti kulağımdan çekip ekranına baktım.Ekranda yazana göre arama yoktu,mesaj vardı.Evet!Arama ve mesaj uyarılarım aynı efenim.Mesaj sabah ateist olduğunu öğrendiğim arkadaşımdandı.Sabah bir mallık yaptığını,hatalı olduğunu,ama artık doğru yolu bulduğunu,beni korkuttuğu için de benden özür dilediğini yazmıştı.Benden özür dilemesinin önemsiz olduğunu,doğru yolu bulduğuna göre artık af dileyeceğinin kim olduğunu bilmesi gerektiğini yazıp mesajıma göz kırpan smiley ile son verdim.

         Ertesi gün akşama doğru Beşiktaşımın maçı vesilesiyle yollara düştüm.Aldım biletimi,bindim otobüse,başladım stada doğru gitmeye.Otobüs  silme Beşiktaşlı doluydu.Hepsi de ayaktaydı.Bu ortamda hissettiğim huzuru nasıl anlatabilirim bilmiyorum.Sanırım komple beyaz kaynayan şehirdeki tek siyahi arkadaşın şans eseri bir apartmanın bodrum katına konuşlanmış bir bara girip yüzlerce renkdaşıyla karşılaştığı andaki duyguların çok benzeriydi içimi kaplayan duygular.

         Tutunduğum çubuğun dibinde oturan ve ağır işiten yaşlı bir amca beni dürterek 'Evladım hangi takımlısınız siz yahu?' diye sordu. 'Elhamdülillah Beşiktaşlıyız beybaba!' şeklinde ağzının payını verdim.Bu dini kelime de barındıran cevabım otobüste ölüm sessizliğine yol açmıştı.Neden sonra tüm Beşiktaşlılar birbilerine bakarak gülmeye başladılar,adeta gözlerimizle birşeyler üzerinde anlaşmaya varmıştık,sessizlik bozulmak üzereydi ve sonunda Bendeniz'in 'Sus!Soru Sorma' adlı güzide eserinin melodisi üzerine Beşiktaşlıların yazdığı şu şarkıyla bozuldu:

            "Koooy!Koy ateistee!
              Koy putperestee
              Koy satanisteeeeee
              Kooooy!Hepsi göt olsuuun
              Ramazan ayııı mübarek olsun
              İn-şal-lah

Blue Wagoon ahhah

Metro durdu,kapı açıldı ve jöleli genç adam vagondan indi.Ağır adımlarla kızın ensesi dönük biçimde oturduğu camın önüne kadar gelip durdu.Belli ki özgüven eksikliği vardı.Cama tıklattığında kızın ve metro yolcularının vermeleri olası tepkiler korkutuyordu genç adamı.Metronun ‘Kapılar kapanıyor’ sinyaline dek camın önünde bekledi.Sonra ise sinyalden aldığı kuvvetle ayı gibi avuç içleriyle cama vurmaya başladı.Güzel gibi olan ama aslında çirkin kız,onun yanındaki ondan çirkin olan kız ve bütün metro ahalisi jöleli ve genç ve mal adamın bulunduğu cama çevirdiler kafalarını.Genç adam bir süre seri dil çıkarım ve oynatımlarında bulundu.Ardından hayali memeler avuçlama hareketine geçti.En son hayali bir popoya belini ileri-geri götürmeler yaptı,iyice kendini bitirdi.
Kendini bitiren ve bunu anlayan bir adamın o andan sonra kuracağı cümle Pavorotti ses düzeyinden osuruk ses düzeyine doğru bir alçalmayla sona erer.Ama az önce de belirttiğim gibi adam gençti,bir o kadar da maldı.
Genç adamın metro harekete geçtiği anda kurmaya başladığı ‘Şimdi bak ben seni sevdim,sen de beni sev de öpüşelim’ cümlesi ses düzeyinde bir alçalmaya uğramadan tümüyle Pavorotti tonunda gitmekteydi,lakin metronun yapmış olduğu yüksek ivmeli hızlanan hareket adamın sesini adama bağlı olmaksınız gitgide osuruğa çevirdi.Zaten ‘Olması gereken’ detaylı yoldan da olsa oldu.

Metro genç adamdan kurtulduktan sonra ilgi camdan güzel gibi gözüken ama güzel olmayan kıza döndü.Kız beğenilme ile bir mal tarafından beğenilme arasında kalmış ; yüzü , Monalisa gibi yarı ‘Dokunsan ağlarım’ yarı ‘Hoş geldin yar!Yüreğime…’ halini almıştı.Biri müdahale etmediği takdirde kızın komple akıl sağlığını yitirmesi işten bile değildi.Kızcağızın bu durumdan çıkması için ortak karar verilmiş bir şey olmamasına rağmen tüm vagon yediden yetmişe ağız birliği etmişçesine “Nıç nıç nıç” ladı.Onlarca dil aynı anda damağa yapıştırılıp çekiliyordu müthiş bir ahenkle.Buna rağmen kızın yüz felci tüm hızıyla sürmekteydi. Bense müthiş ahenk ile zavallı kız arasında gidip geliyordum.Sonra ikisi arasında bir seçim yapmam gerektiğini,hangisinin benim için daha önemli olduğunu düşünmem gerektiğini fark ettim.Müthiş ahenk’i bir sınava tabi tutmaya karar verdim,geçerlerse yoluma onlarla devam edecektim.
Vagonumuzun orta yerine doğru “Ayıp ama ya, serseri herif!” diye çemkiri fırlattım.Doğrusu vagon halkı testimi perfect le bitirdi.Benim çemkirimin ardından vagondakiler nıç nıç çektikleri andaki gibi müthiş bir ahenkle “Allah bildiği gibi yapsın”, “Gençlik ne hallerde?”, “Cidden ayıp ama be,terbiyesiz!”gibi klişelerle umduğum reaksiyonları verdiler.
Hemen şapşahane önerimi ahaliye sundum.Bir Voice Male ,bir Stomp,bir Anadolu Ateşi olabileceğimizi,hatta işi sıkı tutarsak TRT3’te sık sık ekrana gelen Türk Sanat Müziği ve Türk Halk Müziği korolarının ekmeklerini kesebileceğimizi belirttim.Müthiş ahenk hep bir ağızdan ‘Yuppiiieeee’ çekti.
Sevinç gösterisini İnönü’nün kapalısı gibi önce çöküp sonra ‘Pınarbaşı burma burma…’ eşliğinde kalkarak yapmasını beklediğim müthiş ahenk bana ‘Hoşça kal TRT3!Merhaba Baby TV’ dedirtti maalesef.
Yine de hepimiz ne için doğduğumuzu öğrendik kısa yolculuğumuz esnasında,kim olduğumuzu öğrendik.Yemişim TRT yi de Baby TV yi de.En olmadı komik olmayan Avrupa Yakası’nı komik göstermek için dizinin her tarafına serpiştirilmiş,hatta saçılmış olan kahkahaları yeniden yorumlarız vagoncanak.Ekmek ekmektir.
Sağol jöleli ve genç ve mal ve ayı adam.