Girdiğim Yaşı Bilmediğim İlk Doğum Günüm

İnsan bir sene içinde bu kadar mı yaşlanır? Normal şartlar altında 24 ümü bitirip 25ime girecektim. Şimdi kaç yaşıma eriştiğimie dair en ufak bir fikrim yok. Kasım'a dek herşey normalken 3 Kasım 2010 saat 14:02 itibariyle hızla yaşlanmaya başladım.

Ben bu sene neredeyse ailemden biri kadar güvendiğim insana dahi güvenmemem gerektiğini öğrendim. Bir de bundan sonra hiçbir kızın 'abi' kavramına güvenle yaklaşmamam gerektiğini... Son 4 ay 'Ama arkadaşlar iyidir.' mottosunun doğruluğuna şahitlikle geçti. Çok iyilermiş ama maalesef tamamen kalkanlarımı indirip güven çemberimin içine alamıyorum onları da bir çürük elma yüzünden.

Bugüne kadar bu blogda kendimi yerdiğim kadar kimseyi yermedim. Başkasını üzeceğime kendimi üzerim diyordum. Kendimi de hiç övmedim. Sadece sesimi ve bıyıklarımı övdüm hatırladığım kadarıyla. Öyle şeyler yaşatıldı ki bana son 4 ay, yine de hakedene hakettiklerini söylemedim, ne yüzüne ne arkasından. O okuyamaz ama ekürisi belki okuyordur, söyleyebilir gönül rahatlığıyla ağzımdan en ufak beddua dahi çıkmadı,içi rahat olsun. Dilimin ucuna dek binlerce ağır sitem cümlesi geldi, o dilin ucunda yuvarlandılar ve dışarı sadece 'Yazık!' şeklinde çıktılar iki köfte dudağımın arasından. O'na bile bu kadar iyiysem, üzülmesin diyebiliyor, iyiliğini düşünebiliyorsam hala herkesi sevebilirim. Zaten insanları sevmesem sırf gülsünler diye bu blog çatısı altında mizah yapmaya çalışmazdım.

Şu 4 ay o kadar ağır ve zor geçti ki. Zaman bu kadar yavaş akarken bu kadar hızlı yaşlanmamın mantıklı bir açıklamasını bulamıyorum.

Paranoid Android şarkısının son cümlesi 'God loves his children' a inanıyorum. İsyan ettiğim de oluyor 'Madem seviyor bizi, e neden böyle sınıyor o zaman?' diye. Bugün, doğum günümde dimdik ayakta duruyorum. Gün içinde yalpalayışlarım oluyor, 4 aydır her gün. Ama ister 10 yıllık arkadaşım olsun, ister 1 yıllık arkadaşım olsun, ister de beni yalpalatan kişinin arkadaşları olsun, hepsi karşılık beklemeksizin, cömertçe bir el veriyorlar bana. Tekrardan dengeye getiriyorlar beni. Dimdik duruyorum yeniden. Bugün bu blog nezdinde karşılık beklemeksizin elini omzunu bana uzatan tüm arkadaşlarımı kucaklıyorum. Sarılmak ne de güzel bir ihtiyaçmış meğer ve ne de güzel bir eylem... Bu doğum günümde hediyem de tüm arkadaşlarımdan alacağım samimiyet dolu o güzel kucaklamalar. Bu satın alınamaz. Ve bende çok var ...

Bu yazının son kısımları ve ben burayı yazarken Radiohead'den The Separator'ı çalıyor. Aklımdan geçen şarkı ise bambaşka :

When you walk through a storm

Hold your head up high

And don't be afraid of the dark

At the end of a storm there's a golden sky

And the sweet silver song of a lark

Walk on through the wind

Walk on through the rain

Tho' your dreams be tossed and blown

Walk on, walk on

With hope in your heart

And you'll never walk alone

You'll never walk alone

Edit: Ama arkadaşlar iyidir

Ağlayarak Açıldım

Bazen hüzünlenirim ağlarım.
Hele ayna karşısında ağlayabilirsem tadından yenmez bu bebek
Adeta bir tiyatrocu gibi
Misal Zuhal Olcay, Yıldız Kenter mesela,
Bir de inceden makyajımı siliyor olsam o anda
Uff bebek
Bulutlara çıkardım


Fazla ağlamam ama.
Bilirsin ağlayan erkek hakkındaki düşüncemi:
Ağlak, duygusal adam homoseksüelliğe yatkındır derim.
Homofobik diye yaftalama kaytan bıyıklını.
Ya da yaftala istersen,
Kaç yaşına gelmişsin ben ne hakla karışırım yapacağın işe.

C'mon c'mon c'mon! I wanna count the hands!

Neden ağlıyorsun diye sormadın,
Seni gidi işveli, bencil, pedofilisever kadın.

Babamı anlattım mı hiç sana.
Gözlerin parlamasın hemen dudu dillim babamla aranızı yapmaya niyetim yok
Hem babamda pedofili de yok.
Bana ağlamamayı babam öğretti
Her şımarıkça ağlayışımda derdi ki bana:
GEL AĞZINA VURAYIM DA AĞLAMAYA SEBEBİN OLSUN!!!
Söyle çıtır kızım, söyle orantısız göğüslüm,
Nasıl ağlayayım hönküre hönküre şimdi?

C'mon c'mon c'mon! I wanna count the hands!

Neden ağlıyorsun diye sormadın,
Seni gidi işveli, bencil, pedofilisever kadın.


(Herşey örovizyonda birincilik için. Bir kere de benim kapımı çalın namussuzlar. Araya "İngilizce de bilir bizim memleket" mealinde ingilizce ünlemler de yerleştirip muhteşem bi anadolu rok şarkısı yapmıştım halbüse. Kısmet değilmiş, e napayım ben de: önce Ayna'ya veya Murat Göğebakan'a veririm parçamı, sonra da ısrar eder Fantezi Müziğin Prensi BAHA'ya cover'lattırırım şaheserimi.
Uff berberde traş olurken kendi yaptığım şarkının Kral'da çıkacak olması, benim onu berbere övecek olmam... Bunlar minik mutluluk kaynaklarım lan!)

Ben Sensiz Oscar'a Düşmanım Sanal Bebeğim

Dün dost meclisinde lafı geçende, aklıma düştü tek kısa filmim. Açtım izledim yeniden, hissiyattan hissiyata sürüklendim. Film bittiğinde her abartıyı seven Türk sinema izleyicisi gibi kalkıp aval aval ekranı alkışladım tiyatrocu alkışlar misali. Arada yabancı 'Aferin'i olan 'Bravo' şeklinde haykırışlar da ekledim, süper gibi oldu.

<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>

Telefon çaldı gecenin kör vakti. Aha biri benden hoşlandı, kesin bi kız arıyor, davudi sesimi kulaklarına doyasıya çektikten sonra ses vermeden kapayacak diye sevim sevim sevindim. Gelin görün ki telefonun diğer ucundaki ses kahvehane amcası hırıltısıyla konuşuyordu. Hırıltıdan 'Alo' bile diyememiş 'heallo' gibi bişeyler zırvalamıştı. Dedim 'Buyur dayım' . Amca Türk değilmiş meğer, bildiğimiz hello diyormuş hellokitty. Beni uykumdan ettiği için bir sinirle, yaşını başını unutup ben buna İngiliz aksanını vere vere bir azar kaydım mı? "Vay bu vakitte aranır mı, vay ocağın sönsün, sevil de sevme ağlama ağlat ..." vs her türlü isyan ve azar kalıbını döktüm dayıyma. Sevil de sevme biraz nasihat ve olumlu bir temenni ama kaynadı o da arada. Bu dayım Akademi'nin genel sekreteriymiş, well mel diye cümlesine başladı, yeri geldi congratulations dedi, ara sıra da öksürükle karışık güldü, gülüştük.

Efenim bugüne bugün Kpds'den kemiksiz 75 almış adamım, denileni anlıyorum fakat konuşamıyorum.25 puanım buradan gitti sanırım. Yani demem o ki, ingilizcem de var hazır, anlaştık dayıyla, baştaki tartışmamızı bitirdik.


Adı Ernest'mış.
Zaten adı ağız doldurmayan, sesi hırıltılı olmayan insanları çaycı bile yapmıyolar bu Akademi'de yeğen falan dedi işte. Laf kalabalığı yapmayayım. Bu beni Amerika'ya çağırdı. Karılı kızlı ortamı varsa gelirim dedim, ek olarak altımızda araba olup olmayacağını sordum; Work n Travel'la haziranda orada olabileceğimi söyledim. Yok! Olmazmış! İlla martta orada olacakmışım. "Kedi miyiz oğlum ne acelen var mart diye tutturuyosun?" dedim (Evet Ernest la bildiğiniz panpa olduk 5 dakikada,ilişkilerimiz kuvvetlensin diye kız alıp kız vericez birbirimize).

Birkaç dakika içinde işin aslını öğrendim. Bunlar benim yazıp yönettiğim Cümle Hırsızlığı filmine bayılmışlar. Benim filmime benzer 4 filme daha bayılmışlar. Bunların arasından seçim yapıp beş filmden birine ödül verceklermiş. 'Ne öldül peki? Ev mi araba mı? Kanuni motosiklet mi? Uğur derin dondurucu mu?Ne yani?' diye merakımı giderme maksatlı sordum. "Para var, altın heykel var, kadın ödül takdimcisini bedavaya öpebiliyosun, çıkışta yemek var, varoğlu var canımın içi" diyerek saydı da saydı. Daha önce Amerika'ya gitmemiş olduğum için içim bi havalandı, sonra "Ya ödül alamazsam lan? Kek gibi gel dediler gidiyorum, dökücem paraları da bisürü" düşüncesi sardı dört bir yanımı. Harcırahımı Akademi'nin ödemesi konusunda anlaştık.


'Tören mören dedin sen,var mı bi kılık kıyafet şartı Örnim? Şeyden ötürü soruyorum: Burada orduevinde düğün müğün olduğunda el emeği göz nuru bıyıklarımı kestiriyolar,bıyık kesilecekse gelmeyeyim hiç, Harry Potter ekibinin arasına oturtursunuz beni bıyıksız görseniz ' dedim. Örni küçük enişte misali çıkışlar içerisine girdi, 'Bi tek frak mıdır takım elbise midir emin değilim ondan giymen önemli. Hem senin saçına sakalına burada kim dokunuyor kardeşim, kim dokunabiliyor? Sen benim yeğenimsin, benim yeğenime kim dokunabilir Demooo!' diye sinirlenerek kılık kıyafet ve saç sakal normlarına çaıklık getirdi Örni dayım.

Örni'yle önce iki düşmandık sonra dayı yeğen olmuştuk ve ben bu telefon konuşmasının uzaması dahilinde Örni'nin bana çıkma teklif etmesinden korkuyordum. Ellerinden öptüğümü, bi isteği bi siparişi olucaksa aramasını ama orada,amerikada saat öğlen 12-1 civarlarında aramasını yoksa uykumu zikebileceğini söyledim ve telefonu kapadım.


BİRİNCİ BÖLÜMÜN SONU

Yürü Güneşe

Elimden tuttu. 'Hani ilkbaharda gidecektik, soğuk değil mi?' dedi. Yüzüne bakamadım. Çirkin, gudubet birşey olduğundan değil; utandığımdan, verecek cevap bulamadığımdan döndürmedim yüzümü ondan tarafa. 'Ben Beşiktaş'ı çok özledim lan!' dedim sadece odasındaki İbrahim Üzülmez posterine bakarak. Daha önce hangi maçlara gittiğimi sordu. Teker teker saydım.

O'nun için işten ayrılmıştım. Öyle fazla seviyordum ki O'nu sırf iki gram fazla göreyim diye bastım istifayı. Zaman derdi yok, gece-gündüz ayrımımız yok. Oturdum saydım gittiğim maçları, anlattım her bir detayını üşenmeden. Kimlerle gittim, neler yaptım, ne şarkılar söyledim, neler izledim...Herşeyi anlattım, saatlerce. Gözleri parıl parıl izledi durdu beni. 'Forma da alacak mısın bana?' dedi. 'Kimlere ne atkılar ne formalar sebil ettik, sen iste kulübü üzerine yapayım' dedim. O minicik dimağıyla 'Olmaz, Halkın Takımı Beşiktaş!' dedi. Güldüm. Fazla samimi gülmemişimdir ömrüm boyunca yeh yeh diye bi gülüşüm var zaten. Onun tek cümlelik tiradına samimi güldüm. Sessiz. O görmedi ama. Bedeni olmasa da göz kapakları uykuya yenik düşmüştü. Ben artık uyudu sanıp odasından çıkarken 'Demir!..' dedi '... cennette Beşiktaş olacak di mi? Guti, Feyyaz, Metin, Rıza falan hep olcak orda di mi?'

'Gittiğimizde kapıdan girmeden sorarız. Yoklarsa çıkarız' diye söz verdim.



Odasından çıktığımda ağlamaya başladım. Karla karışık yağmur misali, isyanla karışık hıçkıra hıçkıra ağladım. Uyanmasın diye balkona çıktım, 8 yıldır yol arkadaşımdı O. 8 yıl önce bırakmıştım sigarayı da. Sinirlerim bozuldu, dayanamadım yeniden başladım merete bir ay kadar önce. İnsanın tek dayanağı gidince tanıdık en yakın dayanak olarak sigarayı mı görüyordur nedir bilmem.

Bir hafta sonrası

İnsanız bi yerde, üzülüyoruz seviniyoruz, oluyor bunlar yani. Ben neden sevindiğimi hiç düşünmedim, irdelemedim. Ama neden ve neye üzüldüğümü düşündüm vaktiyle fazlaca. Haksızlığa dayanamadım hiçbir zaman. 8-0 lık maçı da gördü bu gözler, sineye çekti olan biteni; penaltı noktası kazmalı vs li maçı da gördü delirdi dellendi. Sınıfta kaldım kendi eşekliğimden, mahçup oldum; hakettiğim notları alamayıp da sınıfta kaldım bastım isyanı. Aşk meşk mevzuunda da haksızlığın yarası ayrı ama hiç anasım yok.

"İyi oynasınlar da sonra isterlerse kaybetsinler" diyemedim ilk defa. Ağlar, üzülür diye korktum.Ağlamazdı ama işte 'Ya ağlarsa?' . Oğlumla gittiğimiz son maçta iyi oynadık,çok iyi oynadık. Kazandık da. Son bir züğürt tesellisi işte, oğlum o hastalığın pençesinde, hayatının aşkını mücadelesini en iyi şekilde verirken izledi. Oğlum da mücadele etti o haksızlıkla, olmadı. Oğlum gitti! Şimdi ben haksızlık diyorum çünkü O küçüktü, 8 yaşındaydı. Bu işler sırayla olmuyor bir yandan onu biliyorum, bu ilk çocuk ölümü değil. E ama biri 80 yıl boş boş yaşayabiliyor, biri doğmadan da ölebiliyor nasıl bi adalet olgusu? Tövbe dedirttiriyorlar. Sıkıyorum dişlerimi,çatlıyor mineleri. Konuşamıyorum, birikti haksızlıklar. Koskoca bıyıklı halimle ağlamayayım diye tutuyorum çenemi , zira gözümden boşalıcak sinir ağzımı açtığım anda biliyorum.

Her zaman her yerde -- Seninle birlikte -- Ölüm gelsin isterse --
Gözlerde bir damla yaş -- Kalbimizdeki aşk -- Sensin BEŞİKTAŞ

diye tekrar ediyorum dua gibi.

Senin Kedi Canını Sikerim

Neydi bu halim? Nereden baksan elimde kalıyordu yaşadıklarım. Tek karlı olduğum nokta istediğim zaman öpüp elleyebilmemdi. Çünkü o benim sevgilimdi. Çıkma teklifin kabul mü oldu? Seçimi kazanmak gibidir bu. Ertesi gün gider mazbatanı alırsın. İlişkinin mazbatası da göt meme elleme dudaktan öpebilme hakkıdır. O hakkı alırsın ilişkinin ikinci günü. Buraya kadar herşey ilişkinin ne über birşey olduğunu düşündürttü değil mi sizlere? Ama daha ilişkinin ikinci günündesiniz. Ayrıca uyarayım ellediğiniz popo meme hep aynı. Hiç aynı porno filmi tekrar tekrar izleyen erkek var mı aranızda? Ben de onu diyorum işte...

Kadın sesi girmemişti kulağımdan içeri nicedir. Anne sesi bacı sesi dışında kadın sesi işitmiyordum. Sese alışmam birkaç ayımı almıştı ve bu benim için bir sorun değildi. Ama zaman geçtikçe kadın mağazası gezmeler (edit: Ankamall bershka mağazasına gidin. Mağazanın tam kapısını gören korkuluğa dikkatlice bir bakın.erkeğin içinin burkulmuşluğu demire yansımış, güpgüşlü demir korkuluk yamulmuş gitmiş, sanat eseri sayılabilir o korkuluk) , romantik komedi izlemeler, her saçına başına-her aldığına 'dünyadaki en harikuleyt şey bu' tepkisi dışında tepki verememeler. Yine de ben bunların hepsini sineye çekebilecek suskunluktayım, bakmayın burda car car saydırdığıma. E fazla konuşkan olmayınca da pek sorununuz olmuyor. Sadece he abi lafını hı hı aşkısı canısı şeklinde cover lamanız ve buna bağlamanız yetmekte.

Gelin görün ki birgün karşı çıkmamamın imkansız olduğu bi teklifle dikildi karşıma. Ortak bir facebook hesabı açmamızı bu facebook profilinin adının da onun adı-benim adım ve ortak soyadımız olmasını istiyordu. Örnek vermek gerekirse "ceren-harun sevdacanlıları" , "engin-altan düzyatan" veya veya "bahar-cemil böyleorallıanallıseksyapıyoruzçünküçiftizbizveçiftleristediklerigibisevişmeözgürlüğündedirler" gibi bir adla hesap açacaktık, ortak arkadaşlar, her konuda ortak yorum ve daha aklıma gelmeyen binlerce 'ORTAK' şey. Böyle bi fantezisi olmasına saygı duyduğumu, ama işe dahil olmak istemediğimi belirttim nazikçe (Nazikçe tabi canım: bilen bilir, böyle tartışmalarda sesimi casey affleck tonunda kullanırım) . Ama bu arzusunu doyasıya yaşaması için kendisine fake hesaplarımdan birini verebileceğimi belirttim. Celallendi, bense casey affleck tonunun bile fazla olduğunu düşünüp sesimi sonuna kadar kıstım. Güzel, harikuleyt, kusursuz bir ilişkinin bu şekilde yürüyeceğini düşünmesine anlam veremiyordum. Şifremi vereyim dedim "yok" dedi. Hesabı toptan kapatayım dedim, ikna olmadı. İnatçıydı, hangi kadın değil ki...

Kendi hesabım, profilimden tiksindim tomurcuğumun aklındaki şeyden ötürü. Demin verdiğim hesap ismi örnekleri benim halihazırda bulunan facebook profilime uymaktaydı. Emre-Demir GÜÇDEMİR. "Bilen bilmeyen gay sanar lan beni, homofobik adamım ben. Doğunun batıya bakan yüzüyüm dediysem bu batının doğuya bakan yüzü olduğum gerçeğini de değiştirmez, tutucuyum ben!! emre de demir de erkek ismi. Sikerun!!!" .Okur, var ya o an gerçekten iki ismimden biri unisex olsaydı da kötünün iyisi ex yarın dediğine geleydim diye bi türkü yazdım, onu da paylaşırım bi ara sizlerle.

Ben de zaman zaman kişilik bölünmeleri yaşamışımdır (liseli gibi "psikolojik bi hastalığım var" cümlesiyle ekmek yeme peşinde değilim) , kişiliksiz davranışlarım da olmuştur her ne kadar yaşar usta olmak için çırpınsam da. Oluyor yani bunlar arada. Ama okur kısaca demek istediğim şu : Arada bir benim de, kişiliğimle ilgili sorunlarım oluyor ama asla sevgilimle birleşip ortak facebook hesabına girecek kadar değil. Belki okurlar arasında da vardır böyle hesabı olan, ama burası benim blog um ve buradaki sınırlarım işkembemle sınırlı. İşkembeme dayanarak aforizmayı veriyorum: Acıyorum lan kişiliğini kaybetmiş olan bu tür insanlara.

Eğer bu durumu iki taraf da isteyerek yaşıyorsa akıllarına tüküreyim. Ama yok, birinden biri istemeyerek bu işe dahil olmuş ve dahil kalmışsa onlara sesleniyorum: Eğer kızsan, ben kızların neden bir erkeğe ihtiyaç duyduklarını pek bilmem memeniz götünüz taş gibi yani ne gerek var bize,benim memem götüm falan olsa ben yeterdim kendi kendime ne gerek sakallı kıllı adamlara? Yine de gelin ne istiyorsanız ben halledicem. Ha eğer erkeksen , canım kardeşim iki meme göt için çektiğin ağız kokusuna değmez. İlişkiye harcayacağın parayla her ay 2 gece şehrazat'ın kralına koyabilirsin, cidden lan!

(Edit : 2. Foto yazıyla alakasız ama onca am göt meme dedik inciye selam olsun)

Susamuru

          Youtube açıp birbirmize komik videolar izletiriz günün birinde belki.Videoların nasıl çekildiğini,çeken insanların nasıl ruh halleriyle o işlere bulaştıklarını düşünürken bir sohbete başlarız belki. Gay Naim'in arkadaşı murat'ın taklidini yaparım hem sana. Bir sen video açarsın bir ben açarım ve biz videoları tüm hayranlığımızla izlerken sen bana birşeyler katarsın,ben de sana birşeyler katarım. "Bak şunun en komik yeri burası,bak bak bir daha izle." "Boşluğa 'İstanbul'un Gerçek Fatihi'                                                               yazsana!"------------------------------------------------------------------------------------------- Elini tutup bütün gün inşaat izleyebilirim belki.Kullanılan demir ve çimento miktarları ve bunların tutarları üzerine başlayan sohbetimiz bizi müzik,edebiyat,sinema ,bilim,tarih vb konularda bilgi alışverişine sürükler. Vinçler inip kalkar ve biz onları tüm hayranlığımızla izlerken sen bana birşeyler katarsın,ben de sana birşeyler katarım. "Kaç günde biter ki bu inşaat?" "Acaba kaç kişi ekmek yiyor lan buradan?"------------------------------------------------------------------------------------------- Omzuma başını yaslarsın,bir kaza sonrasını izleriz belki günün birinde."Kaza nasıl olmuş?"diye fikir yürütürüz belki.Kurtarılan yaralı olursa alkışlarız.Bunların arasında da yine sohbet ederiz. Araba enkazını çekici kaldırır ve biz bunu tüm hayranlığımızla izlerken sen bana birşeyler katarsın,ben de sana birşeyler katarım. "Frene geç basmış,erken bassaymış kaza olmazmış zati." "Kaç paralık hasar çıkar acaba?"  

-----------------------------------------------------------------------------

Bazen birbirimize bilgi babında birşeyler katmasak da olur. Mesela ben yıllardır kendi dirseğimi elimi ayağımı izledim durdum, bırak izin ver biraz da seninkini izleyeyim. Her bir kırışıklığını kafama yazmam için bir ömür ver. Sigara içerken camdan tükürürüm : Bir çok büyük kitle tükürüğü,bir de çok küçük kitle tükürüğü ilk hız vermeden salarım balkonumuzdan aşağıya. Kafadan tükürüklerimin ağırlığını hesaplarız. apartman yüksekliği, yer çekimi ivmesi, serbest düşme derken çok basit biliyorsun . Fizik 1 güzel dersti değil mi? 

Yıllarca sussam bıkma!Yıllarca susasım var...

2011-2011-2011-2011-2011-2011

Kaybolan zaman içerisinde 2011 olmuş lan!!!

Yalçın Çakır yapar da ben yapamaz mıyım?

edit: yeni eski ayırt etmeyin lan yılları,güceniyorum!